Batterij label: welke eisen gelden en vanaf wanneer?

Wat valt onder een batterij label?

Een batterij label omvat alle verplichte etikettering en markering op een batterij onder Verordening (EU) 2023/1542. Het gaat om het symbool voor gescheiden inzameling, de chemische symbolen voor cadmium en lood, een informatie- en capaciteitsetiket en een QR-code. Elke aanduiding heeft een eigen ingangsdatum en een eigen plaats op de batterij of de verpakking.

De eisen gelden voor elke batterij die in de EU op de markt komt. Dat is dus niet alleen een losse batterij, maar ook de batterij die in een ander product zit. Een draadloze oorbuds-case, een powerbank, speelgoed met een accu, een elektrische tandenborstel: in al die gevallen moet de batterij zelf de juiste etiketten en markeringen dragen.

Laat u in Azië produceren en zet u uw eigen merk op het product, dan bent u juridisch de fabrikant. De verplichting om de batterij correct te etiketteren ligt dan bij u, ook als uw leverancier de batterij levert en inbouwt.

Welke etiketten en markeringen zijn verplicht?

Verplicht zijn vier aanduidingen: het symbool voor gescheiden inzameling, het chemische symbool Cd of Pb bij te veel cadmium of lood, een informatie-etiket met de algemene batterijgegevens en een capaciteitsetiket. Draagbare niet-oplaadbare batterijen krijgen daarnaast de vermelding niet-oplaadbaar en hun minimale gemiddelde levensduur. Vanaf 2027 komt de QR-code erbij.

De eisen staan in artikel 13 en bijlage VI van de verordening. Per aanduiding komt het hierop neer:

• Het symbool voor gescheiden inzameling, de doorgekruiste afvalbak. Het beslaat minimaal 3 procent van de grootste zijde van de batterij, tot maximaal 5 bij 5 centimeter. Bij cilindrische cellen is dat minimaal 1,5 procent.
• Het chemische symbool Cd of Pb bij meer dan 0,002 procent cadmium of meer dan 0,004 procent lood. Het staat onder het inzamelsymbool en beslaat minimaal een kwart van de oppervlakte daarvan.
• Het algemene informatie-etiket met onder meer de fabrikant, de batterijsoort, het productiejaar en de capaciteit, zoals vastgelegd in bijlage VI, deel A.
• Het capaciteitsetiket voor oplaadbare draagbare batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen en start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen.
• De QR-code, die vanaf 18 februari 2027 op elke batterij verplicht is en naar de verdere informatie verwijst.

Wat hoort op de batterij en wat op de verpakking?

In de regel hoort elke aanduiding op de batterij zelf. Verordening (EU) 2023/1542 staat plaatsing op de verpakking alleen toe als de batterij te klein is. Is het inzamelsymbool kleiner dan 0,47 bij 0,47 centimeter, dan mag het van de batterij af en komt het op de verpakking, minimaal 1 bij 1 centimeter.

Die uitzondering is smal. Ze geldt alleen voor het inzamelsymbool en alleen bij een batterij die echt te klein is om het symbool leesbaar aan te brengen. De overige aanduidingen, het informatie-etiket en de QR-code, horen op de batterij zelf zodra de afmeting dat toelaat.

Vanaf welke datum geldt welk etiket?

De etiketteringseisen gelden gefaseerd. Het symbool voor gescheiden inzameling is verplicht sinds 18 augustus 2025. Het algemene informatie-etiket en het capaciteitsetiket gelden sinds 18 augustus 2026. De QR-code op elke batterij volgt op 18 februari 2027. De koolstofvoetafdrukverklaring kent aparte datums per batterijsoort tussen 2025 en 2030.

De verordening geldt in hoofdzaak sinds 18 februari 2024, maar de etiketteringseisen rollen gefaseerd uit. Onderstaande datums zijn de ingangsdatums uit artikel 13 en de bijbehorende artikelen.

De datums voor het informatie-etiket, het capaciteitsetiket en de koolstofvoetafdruk schuiven mee als de bijbehorende uitvoerings- of gedelegeerde handeling later in werking treedt. De koolstofvoetafdruk raakt bovendien alleen batterijen voor elektrische voertuigen, oplaadbare industriële batterijen boven 2 kWh en batterijen voor lichte vervoermiddelen, niet de gewone draagbare batterij in een consumentenproduct.

Wie is verantwoordelijk voor de etikettering?

De fabrikant is verantwoordelijk voor de etikettering. Laat u in Azië produceren en zet u uw eigen merk op het product, dan bent u juridisch de fabrikant en moet u de etikettering en markering laten aanbrengen. De importeur controleert dat het klopt. Een ontbrekend of onjuist etiket blijft uw verantwoordelijkheid.

In de praktijk levert de fabriek de batterij met een etiket dat voor de thuismarkt is gemaakt. Dat etiket voldoet vaak niet aan de Europese eisen: het inzamelsymbool ontbreekt, de capaciteit staat er niet op of de QR-code wijst nergens heen. U bent degene die dat voor de Europese markt in orde moet brengen en moet kunnen aantonen dat het klopt.

Wat betekenen de QR-code en het batterijpaspoort?

Vanaf 18 februari 2027 krijgt elke batterij een QR-code. Voor batterijen voor lichte vervoermiddelen, industriële batterijen boven 2 kWh en batterijen van elektrische voertuigen opent die code het batterijpaspoort. Voor alle andere batterijen leidt de code naar de etiketinformatie, de conformiteitsverklaring en de gegevens over inzameling en recycling.

Het batterijpaspoort is een elektronisch dossier per batterij-exemplaar. Dat raakt niet uw documentmap, maar uw productieregistratie: u moet per exemplaar herleidbare gegevens vastleggen. Voor een gewone draagbare batterij in een consumentenproduct geldt geen paspoort, maar wel de QR-code die naar de overige verplichte informatie verwijst.

De eis dat een stationair opslagsysteem of een industriële batterij een paspoort krijgt, werken we verder uit in ons artikel over de batterijverordening voor een energieopslagsysteem.

Wat u nu zou regelen

Begin bij de aanduidingen die al verplicht zijn, want die datums zijn verstreken. Controleer of het inzamelsymbool en de chemische symbolen correct op uw batterijen staan en of het informatie- en capaciteitsetiket klopt. Bereid daarna de QR-code voor, want die raakt uw productieregistratie en niet alleen uw verpakking.

1. Leg vast welke batterijen in uw producten zitten, met hun chemie, capaciteit en cadmium- of loodgehalte. Dat bepaalt welke aanduidingen verplicht zijn.
2. Controleer of het etiket dat de fabriek aanbrengt voldoet aan bijlage VI. Laat anders een correct etiket ontwerpen.
3. Breng in kaart welke gegevens u per exemplaar registreert. Dat bepaalt of de QR-code en, waar van toepassing, het paspoort in 2027 haalbaar zijn.
4. Leg de onderbouwing vast in uw technische documentatie, zodat u bij een controle kunt laten zien waarop de etikettering rust.